Ο γιος του τέως Βασιλιά Κωνσταντίνου, Νικόλαος Ντε Γκρες, που υπήρξε διάδοχος του Θρόνου, μίλησε σε τηλεοπτική εκπομπή για την ιστορία της οικογένειάς του, τη σχέση του με την Ελλάδα, το επίθετό του και τα μελλοντικά του σχέδια.
«Όλοι ξέρουν ότι είμαι ο Παύλος»
Στο άνοιγμα της εκπομπής «Ενώπιος Ενωπίω», και απαντώντας στην ερώτηση για το αν νιώθει αμηχανία ο κόσμος όταν τον πλησιάζει, ο Παύλος Ντε Γκρες είπε πως «κανείς δεν έχει διστάσει να έρθει να με χαιρετήσει. Όλοι ξέρουν ότι είμαι ο Παύλος. Εμένα μου αρέσει το όνομα Ντε Γκρες. Είναι ένα όνομα το οποίο μου πάει και είναι ένα όνομα, το οποίο το χρησιμοποιούσε ο θείος μου, ο συγχωρεμένος, ο Μιχαήλ. Όπως μπορεί να ξέρετε, αυτός έζησε πολλά χρόνια στην Γαλλία, η μάνα του ήταν Γαλλίδα και έτσι του πήγαινε το Ντε Γκρες» είπε αρχικά.
«Το όνομα αυτό ήταν χρησιμοποιημένο από τον θείο μου. Το είχε περάσει και είχε πάρει δύο διαβατήρια μάλιστα, και η κόρη του είχε πάρει αυτό το όνομα. Οπότε δεν ήταν κάτι καινούργιο που βγάλαμε, υπήρχε. Και οπότε μας έδενε με την οικογένεια και έγινε δεκτό. Οπότε δεν υπάρχει θέμα τώρα, άμα κάποιος νομίζει ότι δείχνει για τίτλο, δεν είναι. Και νομίζω έτσι θα μείνει. Είναι πολλά χρόνια που έχουν περάσει που πηγαίναμε χωρίς επίθετο. Το ότι ήμασταν πρίγκιπες και ότι δεν είχαμε επίθετο ήταν πολύ δύσκολο να κυκλοφορεί κανείς, να σας πω την αλήθεια», ανέφερε.
Με στεναχώρησε που δεν υπηρέτησα στον ελληνικό στρατό
Στη συνέχεια, μίλησε για τα νεανικά του χρόνια και τις σπουδές του. Ένας από τους σημαντικούς «σταθμούς» της ζωής του, είναι -όπως είπε- ότι δεν κατάφερε να πάει στον ελληνικό στρατό. Χαρακτηριστικά δήλωσε πως «με στεναχώρησε που δεν κατάφερα να κάνω κάτι τέτοιο. Ήθελα να έχω την αίσθηση το τι θέλει για να είσαι μέσα στον στρατό. Όταν ήμουν μικρός έπαιζα με τα αδέρφια παιχνίδια του 1821. Ξέρω εγώ… ήμουν ο Κολοκοτρώνης ή ένιωθα ότι ήμουν Σπαρτιάτης. Μου άρεσε να έχω όπλο στο χέρι. Οπότε ήθελα να το δοκιμάσω κι εγώ αυτό. Δεν μπόρεσα να το κάνω στην Ελλάδα. Ξέρω ότι κάποια στιγμή μπορεί τα παιδιά μου να το κάνουν και θα χαρώ που θα το καταφέρουν.»
Σε ερώτηση για τον ρόλο που έπαιξε ο Κωνσταντίνος στον χαρακτήρα του, τόνισε πως «ο πατέρας μου δεν με μεγάλωσε ποτέ σαν ο διάδοχος του για να γίνει βασιλιάς. Αυτός μεγάλωσε ως διάδοχος. Ο πατέρας του ήταν βασιλιάς και βέβαια πέρασα όλη αυτή την ζωή μέσα στην Ελλάδα, και τον ετοιμάσανε, στρατό, καθότανε συχνά δίπλα στο γραφείο στον πατέρα του όταν είχε υπουργούς και πρωθυπουργούς, για να έχει μια αίσθηση πως γίνονται τα πράγματα. Με εμένα δεν ήταν έτσι.
Εμένα με μεγάλωσε με τις αρχές που πίστευε ότι πρέπει να έχουμε, οι οποίες ήταν κλασσικές… αγάπη για την πατρίδα σου, οικογενειακή παράδοση, να είμαστε σωστοί με τη θρησκεία μας, με τις παραδόσεις μας, και βέβαια, ένα σημαντικό που νομίζω δεν το κάνει κανένας άλλος είναι να μην έχουμε την πίκρα. Ζούσαμε σε μια περίοδο που ήταν όλα ενάντια σε εμάς. Αν έχεις πίκρα, δεν μπορείς να πας πουθενά.
Η ρήξη με τον Γεώργιο Παπανδρέου
Όταν ο Παύλος Ντε Γκρες ερωτήθηκε για τα γεγονότα του 1967 και την αντίδραση του πατέρα του απέναντι στο καθεστώς της 21ης Απριλίου είπε πως «ήταν νέος βασιλιάς. Εάν δεν ήταν τόσο νέος, εάν δεν είχαν φέρει τανκς για να τον περικυκλώσουν στο Τατόι, εάν δεν είχε χάσει δίπλα του ανθρώπους που είχαν μπει στη φυλακή κι άλλους που είχαν πάει εναντίον του, εάν δούλευαν τα ραδιόφωνα και όλες οι άλλες επικοινωνίες που θα μπορούσε να έχει, ίσως να είχε δράσει με άλλο τρόπο. Ήταν μόνος του. Δεν είχε τίποτ’ άλλο κοντά του.
Είχε μία σύζυγο, είχε μία κόρη και περίμενε εμένα, που θα ερχόμουν σε έναν μήνα, και ξαφνικά έβλεπε την πατρίδα του, τη χώρα που είχε αναλάβει πριν από λίγα χρόνια, να καταρρέει μέσα από αυτό το πρόβλημα. Του είχε μιλήσει ο πατέρας του, ο βασιλιάς Παύλος, όταν ήταν 18 χρονών και του είχε πει: “Πρέπει να ξέρεις ότι ο βασιλεύς πρέπει να πονέσει πρώτος και όχι ο λαός. Να προστατέψεις τη χώρα σου, να μην υπάρξει αιματοχυσία, να μην υπάρχουν διχασμοί μεταξύ Ελλήνων.” Αυτό ήταν το μόνο που τον κράτησε στη θέση του και οι αποφάσεις που πήρε, τις πήρε με αυτή την όψη στον νου του. Και, βέβαια, όπως ξέρετε, προσπάθησε να κάνει το αντικίνημα αργότερα. Ήταν ο μόνος και ο πρώτος που έκανε κίνηση εναντίον της χούντας. Όλα αυτά όμως είναι στο “εάν”. Ποτέ δεν είχε πει ότι είχε χειριστεί λάθος την κατάσταση. Το μόνο πράγμα που είχε ότι ήταν λάθος ήταν όταν είχε γράψει τα γράμματα στον Γεώργιο Παπανδρέου. Όταν όμως ήρθε η χούντα στις 21 Απριλίου, εκεί έπραξε με τον καλύτερο τρόπο που θα μπορούσε ο ίδιος».
Αναφερόμενος στο ότι ο Κωνσταντίνος δεν επέστρεψε στην Ελλάδα μετά την πτώση τους χούντας, ο Παύλος ανέφερε πως «η απόφαση ήταν ότι ο Καραμανλής θα επιστρέψει, και όταν επιστρέψει θα αναλάβει την κυβέρνηση και θα ζητήσει από τον βασιλιά να γυρίσει. Αυτό δεν έγινε, όπως ξέρετε ποτέ… Ίσως να ήταν λάθος να εμπιστευτεί αυτή την προσωπικότητα. Εκεί, βλέπεις πως άλλαξε η νοοτροπία της χώρας μας και γενικώς της πολιτικής, διότι από εκείνη την στιγμή κι έπειτα δεν θέλουν να βλέπουν μπροστά τους την οικογένειά μου. Αλλά όπως είδατε ποτέ δεν γύρισε ο πατέρας μου να δημιουργήσει πρόβλημα στην κυβέρνηση, γιατί ήθελε να αφήσει την δημοκρατία να συνεχίσει να είναι δυνατή».
