Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι η απόσταση σε μια σχέση εμφανίζεται ξαφνικά. Ότι κάτι “χαλάει” απότομα και δύο άνθρωποι αρχίζουν να απομακρύνονται.
Στην πραγματικότητα όμως, η απόσταση χτίζεται αργά. Σχεδόν αθόρυβα.
Και το πιο περίεργο;
Συνήθως ξεκινά ενώ όλα φαίνονται ακόμα “φυσιολογικά”.
Η απόσταση δεν αρχίζει όταν σταματούν τα συναισθήματα
Αρχίζει όταν σταματά η σύνδεση.
Όταν:
- οι συζητήσεις γίνονται τυπικές,
- η καθημερινότητα λειτουργεί μηχανικά,
- και οι δύο άνθρωποι παύουν να μοιράζονται πραγματικά όσα νιώθουν.
Δεν χρειάζεται μεγάλος καβγάς για να δημιουργηθεί απόσταση.
Αρκεί η συνήθεια να αντικαταστήσει την ουσιαστική επαφή.
Οι περισσότεροι δεν καταλαβαίνουν πότε ξεκινά
Αυτό είναι ίσως το πιο επικίνδυνο σημείο.
Η απομάκρυνση συνήθως δεν φαίνεται αμέσως γιατί:
- συνεχίζετε να μιλάτε,
- να βγαίνετε,
- να ζείτε μαζί,
- ή να κάνετε τα ίδια πράγματα.
Όμως μέσα στη σχέση αρχίζει να λείπει η πραγματική παρουσία.
Και κάπως έτσι, δύο άνθρωποι μπορεί να βρίσκονται δίπλα δίπλα αλλά να νιώθουν όλο και πιο μόνοι.
Η ρουτίνα από μόνη της δεν είναι το πρόβλημα
Πολλοί κατηγορούν τη ρουτίνα.
Όμως το πρόβλημα δεν είναι η καθημερινότητα. Είναι όταν η σχέση σταματά να “τρέφεται” μέσα σε αυτή.
Όταν λείπουν:
- οι μικρές κινήσεις,
- το ενδιαφέρον,
- η προσοχή,
- και η προσπάθεια να παραμένει ζωντανή η σύνδεση.
Η αδιαφορία είναι πιο επικίνδυνη από τους καβγάδες
Οι καβγάδες δείχνουν ότι υπάρχει ακόμα ένταση και συναίσθημα.
Η αδιαφορία όμως είναι διαφορετική.
Είναι όταν:
- σταματάς να ρωτάς,
- σταματάς να προσπαθείς,
- και αρχίζεις να θεωρείς τον άλλον δεδομένο.
Και εκεί συνήθως ξεκινά η πραγματική απόσταση.
Οι σχέσεις χάνονται σιωπηλά
Οι περισσότερες σχέσεις δεν τελειώνουν σε μία στιγμή.
Τελειώνουν μέσα από μικρές καθημερινές αποστάσεις που μεγαλώνουν χωρίς κανείς να το καταλάβει εγκαίρως.
Και πολλές φορές, αυτό που λείπει περισσότερο δεν είναι η αγάπη.
Είναι η σύνδεση που κάποτε υπήρχε φυσικά.
